Фон дер Лајен: Време е да се оживее клаузулата за заемна одбрана на ЕУ

Претседателката на Европската комисија, Урсула фон дер Лајен, зборува на сцената за време на 62-та Минхенска безбедносна конференција (MSC) на 14 февруари 2026 година во Минхен, јужна Германија.

Клаузулата за заемна одбрана на Европската Унија мора да се оживее, изјави претседателката на Европската комисија, Урсула фон дер Лајен, во саботата на Минхенската безбедносна конференција.

„Верувам дека дојде време да се оживее клаузулата за заемна одбрана на Европа. Заемната одбрана не е опционална за ЕУ - таа е обврска во рамките на нашиот сопствен договор: член 42(7).“ Обврската „еден за сите и сите за еден“ има тежина само ако е изградена врз доверба и способност“, додаде таа.

Нејзините коментари дојдоа откако германскиот канцелар Фридрих Мерц го истакна Член 42 во својот воведен говор на безбедносната конференција во петокот, инсистирајќи дека ЕУ мора да го „појасни“ значењето на клаузулата.

Во членот се наведува дека во случај на напад врз една земја-членка, сите други имаат „обврска за помош и поддршка со сите средства што се во нивна моќ“.

Досега е активирана само еднаш, од Франција по терористичките напади во Париз во 2015 година.

Видете и ова: Анализа: По говорот на Рубио, Европа воздивнува со олеснување

Многу членки на ЕУ се исто така дел од НАТО, кој има своја клаузула за колективна одбрана во Член 5.

Пошироко, фон дер Лајен ја истакна потребата од нова „европска безбедносна стратегија“ за да се утврди како „целиот пакет алатки за политика“ на блокот може да се искористи за заштита на интересите на ЕУ.

„Ова би можело да биде во форма на трговија, финансии, стандарди, податоци, критични инфраструктури, технолошки платформи и информации“, рече таа.

Претседателката на ЕК, тврди дека целта е да се „осигура дека Европа може да ја брани својата територија, економија, демократија и начин на живот“.

„Бидејќи ова е на крајот вистинското значење на независноста“, изјави фон дер Лајен.

Претходно американскиот државен секретар Марко Рубио им се обрати на европските лидери со афирмации на трансатлантските врски - нарекувајќи ја Америка „дете на Европа“ - истовремено повикувајќи на реформи за справување со предизвиците за деиндустријализација, миграција и суверенитет.